violinutopia

Bazı kararlar yüksek sesle alınmaz. Ne büyük tartışmalarla, ne de dramatik kopuşlarla… Bazen sadece artık kavga etmemeyi seçersin. Gitmek mi, kalmak mı? Geçtiğimiz hafta, kimsenin beklemediği bir anda iki yıldır çalıştığım bir kurumdan ayrıldım. Aslında bu anlık bir karar değildi. Uzun zamandır sistemle ilgili içimde biriken soruların ve cevap bulamayan itirazların doğal bir sonucuydu. Liyakatin ve vaatlerin tutarlılığı için mücadele etmek yerine durdum ve şunu sordum kendime: ‘’Bir yerde kalmak, insanı büyütüyor mu? Yoksa sadece tüketiyor mu?’ ’ Kaldığım süreçteki tüm seçenekleri düşündüğümde, ayrılmaktan daha sağlıklı bir seçenek olmadığını, hatta bunun kendim için bir gereklilik olduğunu gördüm. Fakat her gereklilik bir de zorluğu beraberinde getirir. Her ne kadar profosyonel bir kimlikle bulunsam da, zamanımın birçoğunu geçirdiğim bu ortamda, uzun bir zamanda oluşmuş samimi bir ağım vardı. Danışanlarım, aileler, iş arkadaşlarım ve kurulu düzenim. Ben beklenmedik bir anda ayrılırken...