Bir Portre, Bir Okupasyon ve Varolmanın Yolcuğu
Yılın son ayında olan gelişmelerin ardından bir itki, aralık ayı bloğunun konusunu belirledi. Bu ay okuduğum, Milan Kundera’nın ''Varolmanın Dayanılmaz Hafifliği” kitabında ki fikirler ile bağlantılı bir portre ve bir okupasyon… 2025 yılında bir ressamın gözünden kendimi gördüm. Kundera, kitabında ki ressamın, ayrıntıları bulup çıkaran özelliğinden bahseder. Beni çizen ressam da aynen kitaptaki ressam gibi ayrıntıları, derinlikleri gören bir bakışa sahipti. Sonuçta ressam beni tanımıyor, hayatımdaki kırılmaları, bedenimin taşıdıklarını, mesleki gelişimimi bilmiyordu. Elinde olan tek şey görülmesini istediğim ve hayatımdan filtreleyerek paylaştığım sosyal medya gönderileri idi. Buna rağmen ortaya çıkan resim, bana hiç yabancı değildi. Resim bir karakalem sanatçısının elinden çıkmıştı. Siyah ve beyazın tonlarında, renklerin ve dikkat dağıtıcı unsurların olmadığı sadelikteydi. Resimdeki ben, boğazı seyreder bir konumdaydım. Gerçek ben ise resmi seyrederken ruhumun sesini duyuyord...