Leylek Göçünün Ortasında Bir Kurt
Bu Ağustos yazısını bir leylek göçünün ortasında yazıyorum. Bu ay haftasonları dinlenmeye gittiğim yazlıkta gökyüzüne her baktığımda leyleklerin güneye doğru yolculuğuna defalarca şahit oldum. Bazen uzaklarda, gökyüzünün içinde ağır ağır ilerleyen büyük sürüler halindeydiler bazen de bir süre bizim bulunduğumuz bölgede dinlenmek için konakladılar. Hatta bir gece yazlıkta kalırken, hemen yanımızdaki sokak lambasının üzerinde uyudu birisi. Sabaha kadar hiç kıpırdamadan orada durdu. Göç eden, binlerce kilometrelik bir yolculuğun ortasındaki o kuşun, gecenin sessizliğinde tek başına bir lambanın üzerinde dinlenmesi bende garip bir huzur duygusu bıraktı. Leyleklerde beni her zaman etkileyen bir asalet var. Sanki nereye gideceklerini biliyor, mevsim değiştiğinde tereddüt etmeden yönlerini değiştiriyor ve gökyüzünün görünmeyen yollarını takip ederek başka bir hayata doğru ilerliyorlar. Belki de göçün en güzel anlamı burada saklıdır: Göç etmek her zaman kaçmak değildir; bazen hayatın dev...