Sınırlar ve Özgürlük

Yazmak Eylemi

    Hayatımdaki olay sinsilelerinin genel bir çerçevesini çizmek ve yorumlamak uzun zamandır yaptığım bir işti. 27 yaşıma günler kala, yine her yıl yaptığım gibi bu yılda kazandıklarımı gözden geçirdiğim, hayatımın dengesini kontrol ettiğim bir dönemdeyim. Genellikle, karmaşık olaylar arasındaki bağlantıları daha iyi görebilmek için yazmak eylemini kullanırım. Bunu ilkokulda kompozisyon yarışmasında ödül aldığımda keşfetmiştim. Yenilebilir bir ödüldü fakat kazanımı tüketilmez bir yeteneği kullanmayı öğrenmek oldu.  Bir olayı yazmak, aynen bir kıyafet dolabını düzenlemek gibi arınmış hissettiriyor. Aynı zamanda kendinde derinleşmeyi ve cesareti gerektiriyor. Ara ara beni tetikleyen olayları yazarken bilgisayarımı bir anda kapatıp, bir es verme ihtiyacı duyarım. Bazen hikaye yarım kalır, bazen de aylar sonra yeni kazanımla birleşip daha güçlü bir hale bürünür.

Tesadüf mü Yoksa Tevafuk mu? 

    Hayatımızda yaşadığımız hangi olaylar tesadüf, hangileri tevafuktur? Yaşadığınız her rastgelişe anlam yükler misiniz? İnsan varoluşun gereği, hayatı boyunca anlam aramaktadır. Bu anlam arayışı sayesinde keşifler olur, insanın yaratıcılık ve üretkenlik becerileri ile evren işlemeye devam eder. Ve insan ürettikçe, paylaştıkça varolur.

Rezonans yasasına göre zamanlamanın raslantısal olmadığı, kolektif bilinç dışı ve ortak karşılaşmalar konusu derinlemesine işlenir. Carl Jung der ki ''Bedenler birbirini tanımadan, ruhlar anlaşma yapmıştır.''    Kabaca şunu savunur: karşımıza çıkan hiç bir insan ve tetiklendiğimiz hiç bir an bir tesadüf değildir. Eğer bir olayda tetiklendiyseniz farketmeniz gereken bazı kalıplar vardır.

                   Güçlü duygusal tepkiler zihinde uykuda kalan şeyleri görmek içindir

    Bazı durumlara o kadar anlayış gösteririz ki, sonucunda çok değer verdiğimiz insanların ağır ithamlarına maruz kalabiliriz. Bir bakarsınız sizinle hiç düşünmeden iletişim kurarlar. Sonucunun nereye gideceğini düşünmezler. Olayı kendi tarafından değerlendirip sizi görmezden gelirler. Çünkü bazı ilişkiler sizin anlayışınızla ayakta durur, eğer bir kere aykırı bir görüş sunarsanız o ilişkinin yıkılışını izlersiniz. Ortaya çıkan kaos, çoğu zaman karşıdakinin tetiklenmesi, içsel durumu ile ilgilidir. Yıkılmaması ve kaosu engellemek için tek yol vardır, gözmezden gelmek ve kabul etmek. Çoğunlukla bu, fikrinizi ve özsaygınızı hiçe saymayı gerektirir. Şunu söyleyebilirim ki; kendini anlatmakla, kendi görüşünü empoze etmeyi karıştıran birinin ayrımını yaptığınız anda o ilişkide gerçekten var oluyorsunuz. Var olduğunuzda eğer işler ters gidiyorsa öncesinde siz yoktunuz anlamına gelir, siz sadece taşıyıcısınızdır.

Bilmiyorum açıklayıcı oldu mu ama eminim ki her insan bu durumu yaşamıştır. 

Kişiler arası ilişkilerde (arkadaşlık, iş, aile içi, akademik hayat vs.) konulan sınırlar, olaylara ve durumlara göre çok değişkenlik gösterir. Birine konulan bir sınır, diğer kişi için geçerli olmayabilir. Sert bir duvar gibi görünen sınırlar aslında ilişkileri korur. 

   Bir de siz sınır koyunca kırılan insanlar vardır. Bu insanlar her şeyi öyle içselleştiririr, öyle kişiselleştirir ki sizin anlatmak istediğiniz şey bambaşka bir duruma dönüşebilir. Bir bakmışsınız aslında niyetini bile yapmadığınız ithamlarda maruz kalmışsınız. Amacınız huzur yaratmak olsada sınır konulan kişi tarafından huzur bozan konumuna düşersiniz ki bu çok olağan bir sonuçtur. Çünkü siz o ilişkide ilk defa var oldunuz, aykırı bir görüş belirttiniz. Bu noktada yapılabilecek sağlıklı olan tek bir şey vardır; kabul etmemek ama aynı zamanda uzaklaşmak.  

    Birinden uzaklaştığınızda, o kişiyle olan paylaşımlarınız, emekleriniz ya da güzel anılarınız ölmez. Sadece yenileri gelmeyecektir. An'ın kıymetini bildiyseniz bu hiç sorun değildir. Eğer bağımlılığınız var ise sorundur. Fakat bu güzel bir sorundur ki sizi özgürleştirecektir. O yüzden dramatize etmenin de manası yok. Her canlının bir ömrü vardır. İlişkilerin de önceden yazılmış bir ömrü var mıdır? 

Bilinçaltı paradoksu: Junga göre ise ilişkilerin ömrü bitse de olaylar, başka kişiler üzerinden tekrar tekrar yaşanır. Insanların sıklıkla neden aynı şeyleri yaşadıkları ile ilgili şikayetlerini duymuşsunuzdur. İşte bu döngü kalıplarınızın ve bilinçaltında uykuda olan düşüncelerin farkına varana kadar devam eder. 



Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Portre, Bir Okupasyon ve Varolmanın Yolcuğu

Fatma Gizem Özkocaman Kimdir

Marmaray Yolculuğundan Terapötik Bir Serüvene