Bir Kuzgun, Bir Karşılaşma, Bir Dönüşüm

Bir sabah penceremden bir kuzgun girdi. Simsiyah tüylerinin aksine heyecanlı ve meraklı tavrı ile bana bir şeyler anlatıyor gibiydi. Eskiden birçok evcil kuş türü beslediğimden kanatlı hayvanlara alışıktım fakat vahşi bir kuş türü olan kuzgun ile bağ kuracağımı hiç tahmin etmezdim. Sabahın ilk ışıklarında, saat altı sularında yaşadığım bu olay bende derin izler bıraktı. Kuzgun aç değildi, susuz da değildi; yavruları da yoktu yardım da istemiyordu. Tam 45 dakika benimle oyun oynadı, bir şeyler anlattı, gözlerimin içine bakıp konuştu. Videosunu sosyal medya hesabıma yüklediğimde inanılmaz yorumlar aldım. Kimisi dertlenmiştir terapiye gelmiştir dedi, kimisi ölen bir kişinin ruhu olabileceğine dair inancını ifade etti. Bu videoyu görmeyenler bana muhtemelen deli diyeceklerdir, kuzgunun benimle sohbet ettiğini söylediğim için. Fakat gerçekten de olan buydu. O sabah ona bir eşya getirmek üzere odadan çıktığım anda döndüğümde onu bulamadım. Ansızın ortadan kaybolan kuzgunu takip eden günlerde aynı saatte odamda bekledim fakat gelmedi.

Tam bağ kurduğun anda sevdiğin bir şeyin ortadan kaybolması. Tanıdık geldi mi?

  Sanırım benim başıma gelen bu an belki çok elzem, rastlanılamaz bir an fakat, Belki hepimiz hayatımızın bir döneminde bu anın yaşattığı hisse benzer bir vedayı yaşamışızdır.

    O gittikten sonra günlerce bu karşılaşmanım yalnızca sıra dışı bir doğa olayımı olduğunu, değilse bana hissettirdiği şeyin neden bu kadar güçlü olduğunu anlamaya çalıştım. Araştırdıkça kuzgunun farklı kültürlerde yüzyıllardır benzer anlamlarla anıldığını gördüm.

        Antik Yunan'da Apollon'un habercisi olarak görülen kuzgun, haber taşıyıcılığını simgeler.  Nors mitolojisinde ise Odin'in iki kuzgunu Huginn (düşünce) ve Muninn (hafıza), her gün dünyayı dolaşıp gördüklerini ona anlatır.  Burada kuzgunun sembolü bilgelik, hafıza ve gözlem ile özdeşmiştir. Türk mitolojisinde ataların ruhları ile ilişkilendirilmiştir. Uzun ömür, hayatta kalma becerisi, dayanıklılık ve doğanın döngüsünü temsil eder. Kelt geleneğinde kuzgun, ölümden çok dönüşüm, kader ve değişimi ifade eder. Japon kültüründe ise ilahi rehberliğin sembolüdür, doğru yolu gösterdiğine inanılır. Kızılderililere göre ise kuzgun ve kargalar yaratıcı ve öğreticidir.

Asırlardır derin anlamlara sahip olan kuzgun bana o sabah çok özel hissettirdi.

    2 temmuz Perşembe sabahı karşıma çıkan bu kuzgun hayatımdaki olaylar silsilesini gözlemlememi sağladı. Ne haber getirmiş olabilir, ne anlatmış olabilir gibi düşünürken, o sıralar hayatımda bir şeylerin ters gittiğinin farkındaydım, olan biteni anlamaya çalışırken, son zamanlarda hayatımın merkezinden uzaklaşmış olduğumu fark ettim. Gün boyunca düşündüm, üstelik kuzgunun karşıma çıktığı gün, buz patenine gittiğim son gündü. Kendimi en özgür hissettiğim, kişisel alanıma ara verdiğim bir gün.

    Çok geçmeden, beş gün sonra hayatımda ters giden şeylerin altında koca bir yalan yattığını öğrendim ve asıl felaketler buradan sonra başladı. 7 temmuz kendimden en çok uzaklaştığım ansız bir veda barındıran bir gündü.

    O günden sonra bir dönüşüm başladı, yeniden hayatımın merkezine dönme zamanıydı, bu elbette bazı direnç ve alışkanlıklardan dolayı sancılı olacaktı. Fakat kaybedecek vaktim yoktu. Yeni bir iş teklifi sürecinin hazırlıklarını yaparken çevremdeki doğru ve yanlış kişileri elediğim verimli bir dönemdeydim. Her dönüşüm bir kabuğun kırılmasını gerektirir, bunun için üzerimizde emeğe kıyamadığımız için atamadığımız fazlalıkların farkında olarak hafiflemek adına gereken çabayı göstermezsek, metamorfoz yarım kalır ve özgürlüğümüze kavuşamayız.

    O sabah odama giren kuzgun bana dönüşüm, dayanıklılık, doğru yol, bilgelik, kader ve değişimi haber vermişti. Belki de yalnızca uzun zamandır görmezden geldiğim şeyi gösterdi:

Hayat bazen yön değiştirmeden önce kapını sessizce çalar.

O sesi duyup duymamak ise tamamen sana kalmıştır.

Bugün geriye dönüp baktığımda, belki de bütün bu anlamları ben sonradan yükledim. Ama bazen önemli olan bunun gerçekten bir işaret olup olmaması değildir. Önemli olan, o karşılaşmanın bize kendimiz hakkında ne düşündürdüğüdür.